Sacramentsdag, op de donderdag na Drievuldigheidszondag, was een feestelijke herinnering aan de instelling van de eucharistie, die op Witte Donderdag thuis hoort maar in het gedrang van de Goede Week aandacht tekort kwam. Het feest ontstond in de 13e eeuw en Thomas van Aquino heeft veel bijgedragen aan de teksten van de liturgie. Op Sacramentsdag trok een processie, met een monstrans, door het dorp, door de velden, in een rondje om de kerk of, binnen, door de kerk: Volk Gods onderweg.

Wat moeten we vandaag er mee? Die woorden ‘Dit is mijn lichaam’ en ‘Dit is mijn bloed’ (van het Verbond) duiden op een mysterie, dat we niet echt doorgronden. Kernwoorden van het christendom. Zoveel weten we wel, maar de betekenis ontgaat ons.

Meer dan van afbeeldingen moeten we het bij geloofscommunicatie hebben van woorden, van liederen, van lezingen uit de Schrift. Op zondagen spreken we vaak een “credo” uit: de korte versie noemen we de Geloofsbelijdenis van de Apostelen, de langere heet de Geloofsbelijdenis van Nicea (het eerste Concilie: in 325). In de eerste eeuwen groeiden geloofsgemeenschappen geïsoleerd van elkaar.

Net als vorig jaar waren er dit jaar op Pasen, Hemelvaartsdag en Pinksteren nauwelijks feestelijkheden. Families en gezinnen komen maar in beperkte getallen bij elkaar. Het bezoek aan grootouders in een verzorgingshuis gaat met een mondkapje wel door, maar heeft toch iets afstandelijks.

Ons Paasevangelie is een verhaal van: verstoppertje spelen. Maria van Magdalena gaat naar het graf en vindt leegte. De steen is verwijderd van de opening van het graf en Jezus is weg. Wanneer ze Petrus en de leerling van wie Jezus veel hield, dat vertelt, rennen ze weg en vinden ze ook leegte, behalve dat ze bewijs vinden dat Jezus daar als begravene was geweest.

Het is juni. Op mijn tafel ligt een brevier, enkele boeken en het Hedendaagse getijden- en pelgrimsboek Seizoenen van het Leven, samengesteld door de Nijmeegse kunstenaar en kunst-promotor Theo van Stiphout samen met anderen. Het is een geschenk van Theo aan mij. Een prachtig boek. Ik nam het mee op donderdag 11 juni 2020 naar de vergadering van het Parochiebestuur, waar ik voor het eerst zou aanschuiven als nieuw benoemde moderator van de pastores en de pastoraal werkers in de kerken van de St Stefanus Parochie.