Al twee keer in mijn leven heb ik de ziekenzalving ontvangen. De eerste keer was toen ik lag bij te komen van een blindedarmoperatie. Ik kreeg een stevige antibioticakuur, omdat ook een buikvliesontsteking de kop op stak. Medisch was alles min of meer onder controle, alhoewel niet zonder risico’s. Daarom vond ik het toch wel prettig dat pastor Ewald Kamphuis voorstelde om mij ter sterking het sacrament van de zieken toe te dienen.

De tweede keer was kort nadat de huisarts bij mij diabetes geconstateerd had. Ook dat was niet direct een levensbedreigende situatie, maar op lange termijn is deze ziekte wel van invloed op allerlei vitale functies. Tijdens een retraite werd de ziekenzalving aangeboden. Er waren meer mensen die dat ook graag wilden: de een had beenmergkanker, een ander kampte met hartproblemen, een derde stond voor een staaroperatie en weer een ander kwakkelde al jaren met zijn gezondheid. Het voelde als een grote weldaad om door deze zalving te beseffen dat ons leven in al zijn kwetsbaarheid in Gods hand is.

Want het valt niet mee om tegen de grenzen van je gezondheid aan te lopen. Ons lichaam kan veel hebben. Maar het is tegelijkertijd ook broos. In de loop van de jaren ga je dat steeds meer merken. Ziekte kan een zware beproeving zijn. Vaak ervaren we het lijden als een vloek. Soms wordt alle hoop ons uit handen geslagen. Juist in zo’n ellendige situatie, die iedere mens kan overkomen, is Jezus naast ons komen staan. Hij heeft het menselijke lijden doorgemaakt. Zo laat Hij ons zien dat God dan trouw blijft aan ons.

Omdat een aantal eeuwen lang de ziekenzalving vooral aan stervenden werd toegediend, hebben veel mensen toch nog een beetje het idee dat dit sacrament een soort doodvonnis is. Maar dat is het allerminst. Het is een sacrament van genezing! We mogen hopen op de genezing van ons lichaam. En we mogen zeker zijn van de genezing van onze ziel: altijd putten mensen er troost, vrede en kracht uit. De ideale combinatie is om bij deze zalving ook schoon schip te maken in een biechtgesprek.

Mocht u in een dergelijke situatie komen, schroom dan niet om een priester te vragen om de ziekenzalving. Hij zal voor u bidden. Hij zal u de handen opleggen zoals Jezus dat bij de zieken deed. En hij zal uw voorhoofd en uw handpalmen zalven met olie. Daardoor mag u gewaarworden dat God u draagt. In onze wereld is er lang niet altijd ruimte voor gebrekkige mensen. Maar bij God is dat er wel!

pastoor Cyrus van Vught