Ons Paasevangelie is een verhaal van: verstoppertje spelen. Maria van Magdalena gaat naar het graf en vindt leegte. De steen is verwijderd van de opening van het graf en Jezus is weg. Wanneer ze Petrus en de leerling van wie Jezus veel hield, dat vertelt, rennen ze weg en vinden ze ook leegte, behalve dat ze bewijs vinden dat Jezus daar als begravene was geweest.

Het spel: Nu zie je hem, en nu zie je hem weer anders,  gaat verder tijdens deze Paasdagen en lezingen in de liturgie, of in de teksten van het evangelie. Voor ons kan het een spel lijken; voor Jezus is het een proces om zijn volgelingen uit te nodigen tot een dieper geloof. Hij lijkt zich te verbergen, verschijnt dan, verdwijnt en zó dat zijn volgelingen zullen blijven zoeken.

Het is dit "zoeken" dat zo centraal staat in de genade van Pasen. Jezus is de belangrijkste die ons zoekt en wij worden gevonden. Hij beweegt zich door de "Verrijzenis-verhalen" heen: het zijn deze verhalen die de vroege gelovigen of de late gelovigen, dus de twijfelaars, bijeenbrengen, troosten, confronteren en uiteindelijk misschien zelfs erop uitzenden. Wij zijn op onze beurt ook de zoekers. We worden uitgenodigd om te blijven zoeken naar Jezus, zelfs in de leegte van het leven. Jezus is "translokaal". We willen hem graag vasthouden, maar hij zal tegen ons zeggen: "Klamp je niet aan mij vast, maar ga naar mijn nieuwe lichaam, mijn andere maar echte aanwezigheid in de gemeenschap, in relaties en in je eigen leegte".

C. S. Lewis schrijft in zijn prachtige boek, Surprised By Joy, dat echte vreugde meer in het zoeken ligt dan in het vinden. We hebben misschien problemen met dat idee tot we het een tijdje beleven. Wat vinden we als we vinden wat we zoeken? Uiteindelijk zullen we merken dat elk antwoord leidt tot de volgende vraag. Elke goede en meer dan geweldige ervaring, relatie, extase, eindigt of heeft bepaalde gaten en onbeantwoorde vragen in zich. Er is dus een leeg graf in alle vreugden van het leven dat ons uitnodigt om te "zoeken" opdat je zult vinden. Wat zullen we vinden? We zullen op genadevolle wijze de uitnodiging ontdekken om meer te zoeken. Is dat een moeilijk spel dat de Goddelijke Wonderdoener met ons speelt? Misschien!

We zijn gelovigen omdat we het nog niet weten, maar we groeien dieper als mensen, hoe meer we blijven verder zoeken, hongeren naar, en altijd in een geest van dankbaarheid.

Alles eindigt, inclusief dit stukje, en waar het eindigt wacht Jezus om ons te vinden en gevonden te worden. Hij is opgestaan, maar niet verdwenen. Hij is uit de dood opgestaan om de zoekers tot leven te wekken.

Ik hoop dat je een groep kleine kinderen kunt zien tijdens het zoeken naar Paaseieren en merkt dat hun vreugde de zoektocht zelf is. En als ze een paasei  vinden, willen ze er nog een vinden. Het is door kleine kinderen dat we fundamentele menselijke waarheden leren. Alleluja!

Door: Pater Jan van de Poll SJ (assistent Canisiuskerk):