Een nieuw Onze Vader?

Nee, we krijgen geen nieuw Onze Vader. We gaan een nieuwe vertaling van dit gebed gebruiken. Het gebed dat Jezus ons geleerd heeft, blijft natuurlijk hetzelfde. Alleen worden enkele woorden een beetje anders vertaald.

Waarom is dat nodig? Want het zal best wel wennen zijn. Van jongs af aan zijn we vertrouwd met de huidige vertaling. Maar deze vertaling is ook een keer ingevoerd. Ik heb niet kunnen terugvinden wanneer dat precies geweest is (in een gebedenboekje uit 1933 staat een oudere vertaling, maar in ‘Het handboek der katholieke moeder’ uit 1935 komt ze wel voor). Een ding is echter zeker: onze voorouders zullen er toen ook aan hebben moeten wennen.

Samen bouwen in vertrouwen

​Bisschop Dr. Gerard de Korte heeft op  8 october zijn  beleidsplan van het bisdom ’s-Hertogenbosch gepresenteerd. Direct na zijn installatie op 14 mei bezocht bisschop de Korte alle dekenaten en sprak ook in diverse parochies met pastorale teams, kerkbesturen en religieuzen. In het bisschopshuis ontving hij vele gasten. Zijn indrukken en visie bracht de bisschop samen in een beleidsnota. 

KLIK HIER OM HET BELEIDSPLAN TE DOWNLOADEN.

Hoe beleefde kardinaal Bergoglio het conclaaf waarop hij tot paus verkozen werd? Hoe ziet hij zichzelf? En de Kerk? Wat vindt hij belangrijk in de spiritualiteit van de jezuïeten? Welke muziek hoort hij het liefst? Op deze en andere vragen gaat paus Franciscus openhartig in tijdens gesprekken die hij met de Italiaanse jezuïet Antonio Spadaro deze zomer gevoerd heeft. Paus Franciscus treedt naar voren als een pastor die weigert zich op te slui- ten in nostalgie en cultuurkritiek. Uit zijn woorden blijkt hoezeer hij zich door de drie klassieke theologale deugden – geloof, hoop en liefde – laat bezielen.

 

Het is maandag 19 augustus, 9.50 uur. Paus Franciscus heeft me een afspraak gegeven om 10 uur in het Domus Santa Marta. Van mijn vader heb ik de gewoonte geërfd om steeds wat op voorhand aan te komen. De personen die me ontvangen, introduceren me in een salonnetje, maar de wachttijd is niet lang. Al na een paar minuten word ik begeleid naar de lift. In deze twee minuutjes heb ik net de tijd om me te herinneren hoe, tijdens een vergadering in Lissabon van de vertegenwoordigers van de Europese jezuïetentijdschriften, het voorstel werd gedaan om gezamenlijk een interview met de paus te publiceren. Over de kwesties die ter sprake moesten komen had ik op voorhand van gedachten gewisseld met de andere afgevaardigden, terwijl ik ook reeds zelf enkele vragen had bedacht die ieders interesse konden wekken. Ik stap uit de lift en zie de paus, die me al bij de deur staat op te wachten. In feite heb ik de aangename indruk dat ik geen enkele deur heb moeten passeren.

Wij, vertegenwoordigers van Islamitische, Christelijke, Joodse en Alevitische gemeenschappen in Nijmegen wijzen geweld uit naam van religie af. Wij roepen op tot vreedzaam en respectvol samenleven, want dat is de grondslag van onze religieuze tradities. De sleutel daartoe is open en nieuwsgierig zijn naar anderen en elkaar aanspreken op snelle oordelen en onverdraagzaamheid. Zo kunnen we tegengaan dat conflicten elders in de wereld overslaan naar Nijmegen.