Vergadering Pastoraat 2 februari 2021

  1. Voortgang Project Video Kruiswegstaties wordt besproken. De filmopnames worden gemaakt op 13 februari in de Agneskerk, Lindenholt. Totale duur misschien 45 minuten. Het project-team schrijft de tekst die uitgesproken gaat worden.
  2. Een ronde met ervaringen m.b.t. de vieringen van januari. Agnes: gesloten en live stream van de dienst, met ca 30-35 bezoekers; Nijmegen-West: opnames op video met 100-150 digitale bezoekers, Kerkbalans nog niet gestart; Effata doet wat ze al deden; Maria Geboorte idem; Petrus Canisius idem.
  3. Voorbereiding op Pasen: gezamenlijk hebben we het Kruiswegstaties – project. Vieringen: sommige locaties met live stream, sommige met fysieke diensten.
  4. Er volgt een informele ronde. Effata deelt mee dat de as gewijd wordt verdeeld in kleine kartonnen bakjes, zoals ze dat ook bij communie-uitreiking doen. Deze of gene pastor deelt mee dat hij afziet van een askruisje dit jaar ivm te grote nabijheid (je raakt de andere persoon aan). Dat moeten we niet willen ivm de pandemie. Na discussie is de conclusie: Iedere kerk-locatie is vrij om al dan niet prudent op die dag een liturgie te verzorgen.
  5. Een discussie n.a.v. een samenvatting van het boek van Matthias Sellmann, Parochie van de toekomst, Halewijn 2021. Opgemerkt wordt dat onze eigenheid niet alleen stoelt op het verleden maar ook op het heden: God spreekt vooral door mensen die nu te vinden zijnin onze kerken. Dat moet je helder hebben om kerk te zijn anno 2021. James Mallon, Als God renoveert, is wellicht wat te Noord-Amerikaans, te veel gedacht vanuit een suburb. De uitdaging is hier: hoe spiritueel verantwoord keuzes maken? We moeten niet louter voortsukkelen, want dan gaan we straks ook moeilijkheden krijgen met het vinden van vrijwilligers. We moeten zoeken naar nieuwe vormen, naar een netwerkstructuur. Uit de traditie mag / moet je putten / opdiepen, maar je zult door de secularisatie heen moeten. Het gaat hier om een theologische visie. Is het bij Mallon niet te veel evangelisatie gebaseerd op een traditionele kerkopvatting? Maar is de visie van Sellmann niet te veel iets voor volwassenen? Wat doe je met kinderen en jeugd? En wat doe je met een mooie liturgie: vgl, Communauté de Jérusalem, Parijs: het goede, ware en schone. Religie als een oase. Wat doe je, in die opvatting, met de religieuze autonomie? De liturgie van Parijs spreekt niet iedereen aan. Hoe kun je die andere mensen aanspreken? Onze opdracht is door de secularisatie heen God laten herkennen. Religie is de ervaring dat God groter is dan jezelf. Ondanks benauwende tradities. Mensen dichter bij God brengen wil Mellon ook, maar hij komt te snel met een persoonlijke Jezus.