Overweging van Ineke van Cuijk o.p.

Genesis 2, 18-24, en Marcus 10, 2-16.

Dit scheppingsverhaal – dat we ook wel kennen als het 2escheppingsverhaal is een prachtig verhaal. Maar…………….het kan ook een heel moeilijk verhaal zijn als je kiest voor een andere levensvorm of moet besluiten elkaar te verlaten. Menigeen zal met deze tekst om de oren zijn geslagen. Pijnlijk en verdrietig. Jaren geleden zag ik de film The best Intentions een film van de Zweedse regisseur Ingmar Bergman. De film vertelt het verhaal dat zich afspeelt aan het begin van de 20eeeuw (1909) van de arme theologiestudent Henrik en de rijke Anne die smoorverliefd worden op elkaar en trouwen. Henrik krijgt een benoeming als dominee in het eenzame koude Norrland,  in Noord Zweden en Anne kan op geen enkele manier aansluiting vinden in deze gemeente en dit landschap. Zij gaat ook terug naar Uppsala. En Henrik kan niet anders dan in het Noorden blijven. Met de allerbeste bedoelingen kan de liefde deze kloof niet overbruggen. En dan is één van de dilemma’s: ben je trouw aan jezelf of trouw aan een ander? Dit gegeven kun je nooit tegen elkaar uitspelen. 

Overweging van Hans van Zonneveld.

Handelingen 6 en 7 (het verhaal over Stefanus), en Johannes 15, 11-17.

Stefanus, de patroonheilige van onze parochie H. Stefanus en van de stad Nijmegen.

Ik zou u best op de man af willen vragen: die Stefanus, wat vind je nou van die man? De kans is groot, dat u zou zeggen: eigenlijk niet nog nooit zo over nagedacht! Heel eerlijk, ik ben me eigenlijk ook pas sinds kort echt in het verhaal van Stefanus gaan verdiepen. Dan ontdek je dat het een Griekssprekende jood was, en iemand die gegrepen was door de boodschap van Jezus van Nazareth. Hij trok daaruit meteen alle denkbare praktische consequenties: Als je mij wil volgen, doe dan als ik heb gedaan, en doe dat vanuit onbaatzuchtige liefde, hou van elkaar, van jezelf en van alle mensen om je heen! Want dat doet mijn Vader ook! Uit de evangeliewoorden van daarnet begrijpt u, dat Jezus die opdracht tot zijn laatste snik heeft gezegd en uitgedragen. Stefanus is een man van woorden en dus ook van daden. Geloven is geen zaak van theorie, maar wordt pas iets waard in de werkelijkheid van alle dag, en – zo voeg ik er meteen aan toe – van elke tijd!  Hij lijkt als 2 druppels water op Jezus, en net als Jezus heeft hij daarvoor met zijn leven moeten betalen. Hij was de eerste aangestelde diaken, Diaconie wil zeggen: met woord en daad dienstbaar zijn aan het enthousiasmeren van je eigen gelovige gemeenschap én natuurlijk van de wereld om je heen; naar binnen en naar buiten het woord laten gebeuren, helpen om het werkelijkheid te laten worden voor zoveel mogelijk mensen. 

Overweging van Win Rigters.

Jacobus 3,16 - 4,1, en Marcus 9, 30-37.

Thema: "Waar hadden jullie het onderweg toch over?".

‘Wie één van zulke kinderen ontvangt in mijn naam, ontvangt Mij. En wie Mij ontvangt, ontvangt niet Mij, maar Hem die Mij gezonden heeft.’

Woorden van onze gids en leidsman Jezus van Nazareth . . . .

Ze doen me pijn aan de oren; nog geen 14 dagen geleden waren twee kinderen speelbal van de politiek: Rutte III bepaalde dat deze kinderen geen recht hadden hier in ons land  te blijven, met instemming ook van de twee christelijke partijen, omwille van de coalitie, onze verbondenheid . . . 

Verbondenheid met wie? Met die 400 andere kinderen die op de nominatie staan die jaar nog uitgezet te worden? Uigezet! . . . .

Overweging van Gerard Verwoerd c.m.

Jesaja 50, 4-9a, en Marcus 8, 27-35.

Thema: "Wie zeggen jullie dat ik ben ....?"

En wat gebeurt er ook ?  Als je Jezus meer leert kennen ..

.. de leerlingen die met hem meetrokken 

..….. zo geraakt door wat ie zei en wat ie deed ..

En al die mensen ..

.. als ze horen dat Jezus in hun dorp, in hun stad komt ..

.. met zijn allen gaan ze er op af

en brengen zieken mee, 

die graag door Jezus genezen zouden willen worden.

Overweging van Frits Muller. 

Jes.35, 1-7 en Marcus 7, 31-37.

Kom adem ons open ... 

 Gisteren, 8 september, beste mensen, was de dag van het hoogfeest van Maria-geboorte, zoals de kerk dat kent. 

We zullen daar aan het eind van de viering bij stilstaan door de bloemen die voor het altaar staan naar het Maria-altaar te brengen waar de kaarsen al branden. 

Dank, als steeds aan de bloemsiergroep voor de wekelijkse zorg er aandacht hiervoor.

Vandaag vieren we bij wijze van spreken – de naamdag van onze parochie, herstel, van onze geloofsgemeenschap in onze Dominicuskerk: Effata – Ga open!  

Overweging van Peter Nissen.

1 Kor. 13,1-8 en Lucas 12,22-34

Vijftigjarig huwelijk Rudie en Willy Luiken,

Kunt u het zich nog herinneren: het interview van Godfried Bomans met de honderdjarige? Het verscheen voor het eerst in 1946, al meer dan zeventig jaar geleden, in het weekblad Elsevier, maar het was nog steeds een succesnummer in de jaren zestig. Ik heb het als kind door Bomans zien voorlezen op televisie, en u misschien ook. 

Bomans stelt de honderdjarige de voor de hand liggende vraag: 

“hoe bent u zo oud geworden?”. 

“Het ging vanzelf,” antwoordt de jubilaris dan, “elk jaar word je een jaar ouder, dat ligt in de natuur der dingen.”

Overweging van Joost Koopmans o.s.a.

1 Kon. 19, 4-8 en Joh. 6, 41- 51

Profeten zijn vurige, onverschrokken mensen, die durven zeggen waar het op aankomt.

Mensen zoals M.L. King, Ghandi, of vandaag de dag de bisschoppen van Nicaragua die het verzet tegen president Ortega omdat hij de mensenrechten schendt. 

In de bvijbel komen wij de profeet Elia tegen die dwars tegen zijn volk ingaat, de koning en de koningin voorop , omdat ze op twee gedachten hinken: ze willen God dienen, maar ook de afgod Baäl. 

Maar hoe hard hij ook roept, hoe onverschrokken hij ook lijkt, er wordt niet naar hem geluisterd en hij ziet geen resultaat.