Overweging van Jan van der Wal.

II Koningen 4, 42-44, en Johannes 6, 1-15.

Thema: Overvloed.

Tijdens een studiereis die ik vorig jaar organiseerde voor de katholieke beroepsvereniging waar ik bestuurslid van ben, bezochten wij Ravenna, Noord-Italië. In een van die oude bijzantijnse kerken is boven het altaar een mozaïek van de wonderbare broodvermenigvuldiging aangebracht. 

Als je echter goed naar die afbeelding kijkt, zie je dat Jezus geen vijf broden deelt, maar vier. De vraag is: waar is dat vijfde brood? Bestaat er soms een tekst waarin er slechts vier broden worden beschreven? Of was er geen ruimte voor het vijfde brood, en heeft de kunstenaar zijn vrijheid genomen?

Het evangelie-verhaal dat we zojuist gehoord hebben, vat het wonder van de Eucharistie samen. Er zijn boekenkasten vol geschreven over de eucharistie, hier lezen wij het begin van het oude ritueel. Is dit verhaal nu een weergave van een scène uit dat wonderlijke leven van Jezus en zijn gezellen, om indruk te maken op de wonderbare kracht van Jezus? 

Overweging van Wim Rigters

 Jeremia 23-1-6 en Marcus 6,30-34

Thema: Adem en briesje en stilte en aandacht

“Wees hier opnieuw verbeeldingskracht” zongen we in het openingslied. De lezingen van vandaag helpen daar wel bij: ik was op vakantie in Frankrijk met een collega en we bevonden ons op één van de causes: uitgestrekte hoogvlaktes. Het was warm. Er liep een grote kudde schapen te grazen – de herder zat op zijn paard, nee, làg achterover op zijn paard te slapen, en naast hem op de grond zat zijn hond, die ons in de gaten hield.

Het was een beeld dat ik niet gauw vergeet – ik was toen zelf herder van een parochie, en dit beeld sprak me wel aan.

Zo’n 26 eeuwen geleden sprak Jeremia namens God de herders van zijn tijd aan: ‘Wee de herders, door wie de schapen van mijn kudde omkomen en verloren lopen’. 

Hij had het toen over ‘de groten der aarde’ die toen wel wat kleiner was, de leiders van het volk: ‘Door uw schuld zijn mijn schapen verdwaald en uiteengedreven’ . . . . . .

Overweging van Gerard Verwoerd, c.m.

Amos 7, 12-16a, en Marcus 6, 7-13.

Thema: Wat maak je mee als je met Jezus meewerkt ....

Laatst vertelde ik mijn oude buurvrouw 

over wat de profeet Amos meemaakte ..

..in zijn tijd bestond het joodse land weer uit twee gedeelten ..

.. Juda met de stad Jerusalem en de tempel des Heren ..

..en Israel met de stad Beth-el  waar nu ook een heiligdom was.

Overweging van Willem Pelser.

2 Kor. 12, 6b-10, en Marcus 6, 1-6.

Thema: Kracht uit zwakte.

Deze week kreeg ik een icoon van Christoffel onder ogen met Jezus op zijn schouder. U kent de legende van Christoffel waarschijnlijk wel: van een monnik kreeg hij de opdracht mensen over een woeste rivier te brengen. Op zekere dag stond er een kind aan de oever van de rivier, Christoffel nam het op zijn schouder, leunde met zijn andere hand op zijn zware boomstam en waadde door het kolkende water dat steeds woester werd. Hoe verder hij liep, hoe zwaarder het kind werd en hij werd bang. Eindelijk bereikte hij de overkant en zei: “Het leek wel of de hele wereld op mijn schouders drukte.” Toen zei het kind: “Je hebt niet alleen de hele wereld op je schouders gedragen, maar ook Hem die de wereld geschapen heeft. Ik ben Christus, de koning die je zo lang gezocht hebt om te kunnen dienen.”

Overweging van Sanneke Brouwers.

Wijsh. 1,13-15; 2,23-24; Ps. 30; Mar. 5,21-43

Thema: Talita Koem.

Een cirkel zonder begin of einde
Het evangelie van vandaag gaat over het moeilijkste onderwerp van het leven: de dood. De dynamiek van sterven en leven is het hart van ons christendom. We geloven dat de dood niet het laatste woord heeft. We geloven dat God ons sterven niet heeft gewild. God heeft de mensen en de wereld geschapen voor het leven. De onvermijdelijke dood brengt ons verdriet en onbegrip. Zij stelt ons vragen, meer dan dat zij een antwoord is. In het verhaal en de boodschap van Jezus wordt de dood overwonnen. Hij die gestorven is leeft. Zijn opstanding is het perspectief waarin we zijn boodschap moeten plaatsen. Na de dood is leven mogelijk, na schuld is vergeving mogelijk, na ziekte is genezing mogelijk.

Overweging van Hans Hamers.

Kol. 3, 5-17; 23.

Thema: In Gemenschap.

Omdat het vandaag vrijwilligersdag is hebben we niet de voorgeschreven lezingen genomen, maar één lezing, uit de brief van Paulus aan de Colossenzen. Het thema dat aan deze dag gekoppeld is “In gemeenschap”. Voor die woorden “In gemeenschap” hoort iets voor te staan, een werkwoord zoals, geloven, bidden, werken, huilen, rouwen, ruziën. Noem maar op. Vandaag gaat het om ons, ja met wie bedoel ik met ‘ons’, als gemeenschap. Laten we maar even uitgaan van deze Effata-gemeenschap, met zijn unieke agapè-viering of zoals ik ook wel eens hoor (buiten deze gemeenschap): agápe-viering. En met deze vorm van vieren, althans tenminste in aanduiding, wordt verwezen naar het liefdesmaal in de eerste vroegchristelijke gemeenten.

Overweging van Ineke van Cuijk o.p.

Genesis 3, 9-15  Marcus 3, 20-35                                                          

U kent ze wel: die jongens of meisjes van een jaar of vijf, die stralend op je af komen, iets laten zien of vertellen en je denkt……’wat is er nu toch’….het lijkt wel of er iets niet klopt.   Dat overkwam mij toen onze jongste, net een jaartje op school, thuiskwam met hele mooie plaatjes/afbeeldingen - maar er was geen duidelijk reden van verjaardag of iets bijzonders en haar reacties op mijn vragen waren ook wat vreemd. Wat bleek even later….zij had, op aandringen van een vriendje uit haar klas, waar ze veel mee op trok (twee donderstralen) plaatjes uit de la van de juffrouw gepakt! Tja…. niet zoals het hoort. Onder tranen ’s middags naar school om tegen de juf te vertellen wat er gebeurd was. (Het is goed gekomen met haar hoor, zij is later naar de Politie Academie gegaan!!)