Overweging van Jan van der Wal.

Sef. 3, 14-20, en Lucas 3, 10-18.

Centraal thema van de adventperiode: “Wegbereider zijn”.

Thema van de zondag: "Het licht toelaten ....".

Derde Advent.

Tijdens een bezoek aan het museum van schone kunsten in Lyon stuitte ik ooit op een schilderij waarop Christus, de wan in de hand, vanuit de hemel terugkeert om het kaf van het koren te scheiden. Beneden op aarde staan verschrikte heiligen, waar vooral Franciscus en Dominicus opvallen omdat zij in hun armbewegingen trachten dit uur der wrake te verhoeden, door de Christus te bewegen af te zien van het oordeel.

Overweging van Hans Hamers.

Philippenzen 1: 3-11; Psalm 126-1; en Lucas 3:1.

Centraal thema van de adventperiode: “Wegbereider zijn”.

Thema van de zondag: "Onderscheiden en doen".

Tweede Advent.

Als iets niet gaat zoals we het willen, dan hebben we geleerd om te gaan zoeken naar de oorzaak? Waarom lukt of gebeurt het niet? Zo gaan om we met vrijwel alle grotere en kleinere problemen van alledag. Dit is een manier van rationeel denken en het heeft ons in de westerse wereld geen windeieren gelegd! We varen er wel bij!

Maar niet in alle situaties die ons overkomen biedt zo’n rationele benadering soelaas. Vooral als het leven zelf, het bestaan zelf, in het geding is, in existentiële zin, waarbij de grond en de zin van een mensenleven dreigt weg te glijden. Dan kan bijvoorbeeld bidden ineens heel belangrijk worden. “In nood leert men bidden”, is een bekend gezegde. Dat wel een heel andere een dan rationeel probleemoplosbenadering. Want als die uitgeput is we weten niet meer wat we moeten doen, wat houdt ons dan op de been?!

Overweging van Frits Muller.

Gelezen: Paus Franciscus uit “Laudato si”, en Lucas 21, 25-28, en 34-36.

Centraal thema van de adventperiode: “Wegbereider zijn”.

Thema van de zondag: Vervul de belofte!

Eerste Advent.

   Zaterdagochtend om 2 minuten voor 12 luidde in Nederland op ruim 300 plaatsen de noodklok;  de noodklok voor het klimaat. 

Ook de klok van onze Dominicuskerk werd geluid. 

Aan de oproep van Greenpeace om aandacht te vragen voor de klimaatconferentie die morgen in Katowice in Polen begint, is massaal gehoor gegeven. 

De noodzaak van vergaande aanpassing van de manier waarop wij met moeder aarde omgaan is evident en vindt zo breed erkenning!

Overweging van Frits Muller o.p.

Daniël 7, 13-14, en Joh. 18, 33b-38.

Christus, Koning van het heelal. Dankbaarheid.......

Ook vorige week, beste mensen, was in de eerste lezing het boek Daniël aan de orde. Onze voorganger legde van daaruit een direct verband tussen de beelden uit die lezing en ons leven, hier en nu, vandaag de dag.

“Ook wij mogen vertrouwen hebben” concludeerde hij, “bescherming verwachten, want ook wij staan opgetekend in het boek waarover bij Daniël wordt gesproken”. 

En “Ook wij zijn uitverkoren wanneer we de weg volgen die Jezus ons heeft gewezen” hoorden we naar aanleiding van het evangelie.

Overweging van Gerard Verwoerd c.m.

Daniël 12, 1 - 3, en Marcus 13, 24 - 32.

Thema: Thuiskomen bij God.

Toen ik nog op de lagere school zat, leerde ik, dat je .. als je sterft .. een oordeel over je leven krijgt ..

soms eerst het vagevuur en daarna .. de hemel. Maar .. dat is niet het enige oordeel ..

Alles wat jij in je leven aan goeds hebt gedaan blijft wel eens doorwerken .. in ALLERLEI generaties

.. en .. bij het LAATSTE oordeel

.. zul je horen wat jouw goede gedrag 

.. nog heeft doorgewerkt ..in latere tijden  ..

Overweging van Hans Hamers o.p.

gedicht "Wanneer het herfst is", en uit Johannes 13 en 14.

Overweging bij Allerzielen.

Vandaag in deze bijzondere viering rond Allerzielen hebben we als eerste lezing het gedicht “Wanner het herfst is” gehoord. Het drukt uit zoals velen zich voelen als ze het verlies van een dierbare hen bezighoudt. Herfst, het wordt kouder, stiller, kleur verdwijnt uit het ritme van alledag. Het ritme wordt trager. 

Maar… op het einde van iedere strofe is er een ‘dan’ wat het voorgaande doorbreekt. Langzaam in het gedicht wordt er beweging gemaakt naar nieuw leven. Van “Het zaad rust”, “een mens vraagt naar wie hij is”, “dan vieren mensen zo goed ze kunnen het feest van allen samen in leven en dood,bij God geborgen”. De dichter beseft dat het bij elkaar hoort. Leven en dood. En het eindigt bij God, een nieuw leven, daar is iedereen geborgen.

Overweging van ds. Hans Noordeman

Wijsheid 7,7-11, en Marcus 10, 17 – 30.

Bezield verbandviering.

Ik moest bij het lezen van de evangelietekst van vanmorgen —die cirkelt om de vraag van een mens naar de stappen die hij moet zetten om het eeuwig leven te verwerven— 

denken aan het bekende gedicht van Vondel dat hij maakte bij het sterven van zijn zoon “Kinder Lyck”.

Een gedicht, waarin ons als het ware vanuit de eeuwigheid troostende woorden worden toegeroepen .

Daarover wil ik het vanmorgen niet hebben; het gaat me vooral om de laatste regels

 Leer dan reizen met gepeizen

naar pallaizen, uit het slick

dezer werrelt, die zoo dwerrelt.

Eeuwigh gaat voor oogenblick.